پيداست   هنوز   شقايق   نشدي

زنداني    زندان   دقايق   نشدي

وقتي که مرا از دل خود مي راني

  يعني که توهيچ وقت عاشق نشدي

زرد است که لبريزحقايق شده است

تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشدي  و گر نه مي فهميدي

پاييز بهاريست که عاشق شده است

رفتی ندیدی که چه محشر کردم

با اشک تمام کوچه را تر کردم

دیشب که سکوت خانه دقمرگم کرد

وابستگیم را به تو باور کردم

  دوستت دارم اما نه به اندازه ي بارون ، چون يه روز بند مياد

 دوستت دارم اما نه به اندازه ي برف ، چون يه روز آب مي شه

 دوستت دارم اما نه به اندازه ي گل ، چون يه روز پژمرده مي شه

 دوستت دارم به اندازه ي دنيا ، چون هيچ وقت تموم نمي شه 

                           

وسعت تنهائيم را حس نكرد

گريه پنهانيم را حس نكرد

درد بي كس ماندنم را حس نكرد

لحظه پايانيم را حس نكرد

رفتنم را نخواهی دید

حرفی هم نخواهی شنید

حتی جوابت را نخواهم داد

حال هر قدر که می خواهی ذجه بزن و زاری کن

قسمم بده یا تهدید کن

نه....دیگر فرقی نمی کند !

حرف های تو التیام بخش دردهای قلب من نخواهد شد

زخم هایی که بر قلب و روح من گذاشته ای تا ابد خواهد ماند

و جایشان همچنان خواهد سوخت

آن قدر دردهایم زیاد شده است که دیگر نای گریستن نیز ندارم

آن قدر تکیده و دل شکسته ام که به مرگ تو راضی شده ام

می دانم که بدون من خواهی مرد

خب بمیر و مرا راحت کن !

از تمام زخم هایی که هر روز بیشترشان خواهی کرد!

دیگر حرف های پوچت را باور نخواهم کرد

برای عشق تلخ تو ارزشی قائل نخواهم شد

نمی گویم ولی بدان که دارم می روم

و تو در تنهایی خود خواهی مرد

از مرگ تو هراسی ندارم و حقا که آن برای تو سزاوارتر است

چرا که زندگیت جز نکبت و مزاحمت چیزی برایم نداشته است

جواب دلسوزی ها و محبت هایم را با خنجری زهرآلود داده ای

و من شکسته و زخمی می خواهم به خواب ابدی فرو روم

می خواهم به خوابی عمیق فرو روم و هرگز بیدار نشوم

نخواه که بیش از این تلف شوم . . .

شب از نیمه گذشته است و من صدای بال شاپرک را نمی شنوم

 شاید او هم مثل من غمگین وشکسته است

و به خواب بدون بیداری فرو رفته است

می دانم که تو هم بیداری

و شب را در دیوانگی خود می گذرانی

دیوانگی ای که نامش را عشق نهاده ای

به خیال خود در هوای عشق روزگار بگذران

ولی بدان سرانجام عشق سه چیز است:

۱. دو عاشق همیشه عاشق هم می مانند و برای هم می میرند

که زیباترین حالت است !

۲. دو عاشق از هم متنفر می شوند و حاضرند یکدیگر را بکشند

که به هیچ وجه زیبا نیست !

و ۳. یکی عاشق می ماند و دیگری متنفر می شود... این گونه یکی حاضر است

برای دیگری بمیرد و آن یکی به خون او تشنه است

و این بدترین حالت ممکن است !

بدا به حال ما که به بدترین حالت ممکن دچار گشته ایم

و من با رفتنم تو را خواهم کشت . . .

قول و قراروحرفامون        همش خیال  واهی بود

دلتنگی و بهونمون           مثل بخار رو شیشه بود

حرفای عاشقونمون      جزحرف مفت چیزی نبود

تپش قلب خستمون           دروغی و مسخره بود

عکسای یادگاریمون        هیچ کدومش راستی نبود

رفتی و موندم نازنین      قرارمون این جوری بود؟

دارم به این واون می گم      رفتن تو دروغی بود؟

برای درد عشق من          درمون و چاره ای نبود

راستی همه خاطره هات         شبیه یه افسانه بود

با تو بودن حتی تو خواب     برای من یه رویا بود

سوختم ومردم بی وفا     جواب عشق بی کسی بود؟

بگو برات کدوم پری         جای من رو گرفته بود ؟

سهم من از مردن تو         نگفتی آخرش چی بود؟

یکی اومد تو زندگیم            ولی اون مثل تو نبود

بهم می گفت دوستت دارم     ولی همش یه بازی بود

بازی ای که بردی نداشت     هر دو طرف بازنده بود

شاید هم بیشتر از همه       اون این وسط شکسته بود

حقشه آخه خوب من            قانون اون دورنگی بود

هرچند دل ساده من           بدجور بهش خو کرده بود

کاشکی یه روز بیای بگی        جداییمون یه قصه بود

قصه ای که آخر اون                مرگ فجیع تو نبود

حالا بگو چی کار کنم؟           سکوت جواب من نبود

می خوام بیام کنار تو            یه قبر کنارت خالی بود

اگر خداوند رو دیدی               بگو دلم پر غصه بود

بگو آهای خدای ما                قسمت من تنهایی بود ؟

آخه مگه یه مهربون             چقدر جا رو گرفته بود؟

ببخش خدای آسمون               گلایه هام  زیادی  بود

کلام آخر رو بگم                حرفای من طولانی بود؟

خیلی دوستت دارم عزیز      این حرفم هم تکراری بود

دارم می رم این قدر نگیر بهونه          هر چی  که بینمون بوده  تمومه !

اشکامو ببین نگو دوستت نداشتم          ازت فقط یه عشق پاک می خواستم

دارم می رم یه وقت نگی نگفتم            نگی که  من  اسم  تو  رو  نبردم

بزار  برم  که  قلب  تو  سیاهه            جایی   دیگه  برای   من  نداره !

می رم ولی نگو خدا به همرات            نگو تموم  زندگیم  فدای  چشمات

دارم می رم که دیگه خیلی دیره             دلم تو  زندون   دلت  می میره

خسته ام  و دیگه   نفس  ندارم            حوصله ی  بازی رو دیگه ندارم

نگو  بهم  بده  فقط  یه فرصت          ثابت  کنم هر چی  بهت  می گفتم

قسم نده به جون بهترین عزیزم           من دیگه  فرصتی  بهت  نمی دم

گریه هات هم رنگی برام نداره           ذجه  نزن  که   فایده ای  نداره

نگو  تو جونمی  بمون کنارم       می خوام ازعشقمون یه خاطره بسازم

یه خاطره که سرتاسر دروغه             ذهن من از حرفای  تو  شلوغه

حرفات دیگه برام نداره رنگی            خسته شدم از این همه دو رنگی

نگو اگه  بری می شم  دیوونه            عشقت همیشه پیش من می مونه

بزاربرم خسته شدم ازدست این زمونه    آخه چرا دنیای ما با من نامهربونه

می رم ولی نمونی چشم به راهم           نری یه عمر برام  بگیری ماتم

بزاربرم  دستای سردمو رها کن          حالا با تنهایی یه عمری سر کن

شب سیاه  با   تو سفید  نمی شه          دلم دیگه  باهات  یکی  نمی شه

بزار برم  فرصت  تو تموم  شد          تموم لحضه هام با تو حروم شد

چرا   باید  کنار تو  بمونم  ؟          قصه های دروغتو بازم باید بخونم ؟

چراباید بگم هنوز عزیزی  ؟          وقتی  که  تو غم تو دلم  می ریزی

می رم تا یادگار بمونه زخمات           بیا   بگیر  اینم  تموم   عکسات !